Tak daleko od marzeń.
Tak daleko od szczęścia.
Niczym bezdomna szukam domu, w którym zamieszkam.
Domu, gdzie będzie mi ciepło, będzie zawsze wesoło.
Tam, gdzie będę mogła szczerze porozmawiać na wszystkie tematy.
W miejscu, gdzie zostanę wysłuchana do końca.
Ja po prostu...
Chcę do czyjegoś serca!

Pisała: Recoin.

Tak szybko mijają dni,
tak szybko wszystko się zmienia...
Nie będzie już tego co było
i nikt tego nie przywróci...
To już odeszło,
zgasło niczym zdmuchnięta zapałka
a my stoimy w środku tego wszystkiego
i w milczeniu obserwujemy...

Bardzo przepraszamy za mały zastój na blogu, ale wena uciekła i nie mamy zbytnio czasu, by móc się skupić i coś napisać. Mamy również nadzieję, że nam wybaczycie. :)
Zaraz odwiedzimy Wasze blogi i przeczytamy to co nas ominęło. Możliwe, że jutro pojawi się post z wierszem.
Pozdrawiamy i jeszcze raz przepraszamy.